Brinthan Online

மீக்காயீல் உயிர்ச்சொல்

மந்திரம் விசுறப்பட்ட தடங்கள்

காட்டின் சுருண்ட இருள்களில் மந்திரம் விசுறப்பட்ட தடங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் இடது உன் சிறகின் முத்தம் வலது உன் கண்களின் நீலம் பெய்யும் என் கனாவில் தீரா ஊற்று நீ நாம் நீண்டு வளரும் வானவில் கனிந்த சுளைகள் ஊறித் தோயும்நீர்த்தாவரம் நீ வெப்பப் பறவையின் சிறகுகளில் உறைந்து போன பனி நீருக்கடியில் நகரும் நதி என்னுடல் மீதேறும் வெண்நாகமே, ஒவ்வொரு ஆட்டத்தின் முன்னரும் கலைப்படும் சீட்டுகளைப் போன்ற என் ஞாபகங்களின்…

கறிமிளகாயும் சுருக்குப்பையும்

எட்வார்ட் லாவா மீதிருந்த பயத்தில் தியோ வாக்னர் என்று ஆல்ஃபிரட் பென்ட்டிங் தன் பெயரை மாற்றிச்சொன்னது போலல்ல இப்போது என்நிலை. தோமஸ் இன்னமும் உயிரோடிருக்கிறாரா என்று கேட்ட நண்பரிடம், தட்டுத் தடுமாறி ஓம் என் ஞாபக அடுக்குகளில் உயிரோடுதானிருக்கிறார் என்ற போது ஞாபகங்களையும் நியத்தையும் புனைவையும் பிரித்தறியமுடியாது தவித்தேன். பெருநாவலைப்போல உலகம் விரிவதை மெல்லிய கண்ணாடியிலான…

விநோத நூலகத்தின் புதிர்வழிப் பாதைகள்

(01) நீங்கள் யாராவது பீதோவனின் ஒன்பதாம் சிம்பொனி இசையைக் கேட்டதுண்டா? ஒரு மணித்தியாலம் ஐந்து நிமிடங்கள் நீளக்கூடிய பல்வேறு வகையான உணர்வுகளின் கலவை. கண்களை மூடிக்கொண்டு காதுகளால் பார்க்கவும் கேட்கவும் நுகரவும் உணரவும் கூடிய இசைத் துணுக்குகள் ஏராளமாகப் பரவிக்கிடக்கிறது. இது வரை பதினாறு  முறை கேட்டிருப்பேன். இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் போது பதினேழாவது முறையாக –…

இருதிணை – ஆழ்கடல் மரபு – அனார் மீக்காயீல் பிரதிகள்

யாத்திரிகன் ஷீத் – மீக்காயீல் – மற்றும் மூன்று சிறுவர்கள் – மீக்காயீல் பிரதி – புறத்திணை நீல இமைகளைக் கொண்ட ஷீத் தன் விரல்களால் உவர்நீரினை மேவி லைட்கற்களை அள்ள எத்தனித்தான். அவன் உள்ளங்கைகளிரண்டிலுமிருந்து அவிழ்ந்த ரேகைகள் நீண்ட கடற்பாம்புகளைப்போல கடலுக்குளிறங்கின. அவனுடைய கைப்பிடிக்குள் அடைய மறுத்த லைட்கற்கள் வெண்ணுரைக்குள் நழுவி மறைந்துபோயின. இன்னொரு…

மீக்காயீலின் மாதுளை நிலம்

மீக்காயீல் பிறந்தான். மென்னீலமும் பொன்னிறமுமாய் அந்நிலம் விரிந்திருந்தது. பிறப்பின் பூமியென்று நெடுங்காலமாய் நம்பப்பட்டுவந்த நிலத்திலிருந்து அந்நிலம் வெகு தொலைவிருந்தது. நத்தையுடலின் மேல் மிதக்கும் கோளநிலத்தின் சாயல். அன்பின் நிலமெல்லாம் கோளந்தான். மலைகளைப்போல் பரந்தும் நீண்டும் வளர்ந்துநிற்கின்ற மரங்கள். காற்றில் வலிமையாய் சிறகுவிரித்து நிற்கும் பருந்தினைப்போல அந்நிலம் தரையுமில்லை; அந்தரமுமில்லை. அங்கு இசையுமில்லை, மணமுமில்லை. பருவங்கள் நிறங்களாய்த் தோன்றி அவ்வெளியின் இடைவெளிகளை நிரப்பிக்கொண்டிருந்தன. நிறங்கள் ஒவ்வொன்றும்…

தோமஸிலிருந்து புறப்படுதல் அல்லது “பொத்”தென விழுதல்.

1. என்னிடமிருந்துஎதையாவது ஒன்றை எடுத்துச் சென்றுவிடுங்கள்ஈரமான இந்தத் தரையிலிருந்துஒரு பிடி ஈரத்தையேனும் 2. என் கைகளிலிருந்து தோமஸை விலக்கிக்கொண்டுபோய் என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்? நேற்றும் அதற்கு முன் தினமும் அதற்கும் முதல் பல நாட்களிலும் நீங்கள் என்னிடமிருந்து பிரித்துக்கொண்டுபோன என் நண்பர்கள் என்னானார்கள்? என் வைரமான பிடிப்பையும் தாண்டி நீங்கள் இழுத்துச்சென்றவர்கள் என்னிடம் மீண்டும் வருவதற்காக கூச்சலிட்டு…

உதிர்ந்த இசைச்சொல்

(01)   பேகன் இறந்த இருபத்தாறாவது வருடத்தின் கனத்த பொழுதொன்றில் இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். உடல் முழுக்க ரத்தத்தைப் பாய்ச்சி அடிக்கும் வலிமையான இதயம் தனது வலிமையை இழந்துகொண்டிருக்கின்ற இந்தக் கணம் ஓவியங்களைப்பற்றி எழுதுவதொன்றும் இனிமையானதல்ல. அடுத்த தெருவில் இதயம் அடைத்து அதிகாலையில் இறந்து போன, தெரிந்தும் தெரியாததுமான ஒருவரின் ஆத்மா உடலிலிருந்து கிளம்பி இன்னொரு உடலைத் தேர்ந்தெடுக்கும் காலத்திற்குள் என்னால் எழுதுவதென்பது சாத்தியமற்ற…

தோமஸிற்குத் திவசம்

மெல்லிய சாம்பல் நிறமாக முன்காலை வெளித்திருந்தது. பருவம் தவறி சுழன்றடிக்கும் ஆடிக்காற்று பழுத்த மஞ்சள் நிற இலைகளை லாவகமாக பிடுங்கி எறிந்துகொண்டிருந்தது. அவை சருகுகளாக முற்றம் முழுக்க சிதறிக்கிடந்தன. போஃகி தன் உடலை  வளைத்து பின்னங்காலினை நக்கியது. அது தன் உடல் முழுதும் படிந்திருந்த புழுதியை பாம்பொன்றின் லாவகத்துடன் வளைத்து உதறிக் கொட்டியது. என்னை அண்மித்து…

உண்மையின் இசை

ஒரு உரையாடலை பெரும்பாலும் தொடங்குவதற்கு இயல்பான வடிவம் கேள்விகளை எழுப்புவதாக இருக்கக்கூடும். பெரும்பாலான உரையாடல்கள் கேள்விகள் மட்டும் எஞ்சி நிற்கவே  முடிவதுமுண்டு. நான் நினைப்பதைப்போலவோ நீங்கள் நினைப்பதைப்போலவோ உரையாடல்களில் கேள்விகளுக்கான விடைகள் கிடைப்பதில்லை. மாறாக கேள்விகள் மேலும் வலுப்பெறுகின்றன. கேள்விகள் இன்றி முடிந்து போகும் அசாதாரணமான வாழ்க்கையில் இணைந்துகொள்ள பெரும் கஷ்டமாக இருக்கிறது. நான், என்னோடு அதிகமாக கேள்விகளைப்பற்றி உரையாடிக்கொள்கிறேன்….

தூர்ந்துபோன தோமஸிற்கு கடிதம்

அன்புள்ள தோமஸிற்கு,   உன் உடல் சீராக எரிந்து சாம்பலாகும் கணம் வரை எனக்கும் உனக்குமான உறவைப்பற்றி யாரிடமும் நான் சொன்னதில்லை. இப்போதும் அதற்கான தேவைகள் வரவில்லை. இங்கு எல்லோரும் அவர்களின் தோமஸை எண்ணி அவதானமாயிருக்கிறார்கள் அல்லது அது போன்று பாவனை செய்கிறார்கள். சுடுகாட்டின் வாசலில் நின்றுகொண்டும் கூட உன் இறப்பை சந்தேகப்பட்டேன். நீ இறந்ததில்…

Back to top