Brinthan Online

மீக்காயீல் உயிர்ச்சொல்

Month: May 2019

அடிவானில் விரியும் துயர்

மூப்படைந்த எமிலாக்கு நிறப்பூச்சிட்டது போல நின்றது காலை ஐந்து நாற்பத்தைந்து ரயில். முழுமையாக திறக்காத கண்களோடு தன் உடலினைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது இயற்கை. தண்டவாளத்தோடு பிணைத்திருந்த தன்னை விடுதலை செய்யுமாறு சீறிச்சினந்தது ரயில். மழைக்கு வீட்டிற்குள் மறித்துவைக்கப்பட்ட சிறுவனின் நிலை அதற்கு. அதன் இயந்திர முகத்திலிருந்து உருவான மஞ்சள் ஒளிப்பாகில் தண்டவாளம் இரண்டு நீண்ட ஈட்டிகள் போல…

“I’VE STOPPED WRITING” – GABO

கபோவை ஒரே வேலியுடைய அயல் வீட்டுக்காரராகவே உணர்கிறேன். என் வீட்டு யன்னலுக்கு வெளியே விரிந்திருக்கிற அவரின் நிலமும் மக்களும் தெரிகின்றார்கள். கபோவின் மக்களும் அவர்களின் நடனமும் என்றைக்குமான இனிமையான கனவுகளாக எனக்குள் மிதக்கின்றன. தன்னுடைய முதுமையை அனுபவிக்கத் தொடங்கும் போது கனவுகளைத் துரத்துவதை நிறுத்திக்கொள்கிறார் கபோ. ஆனால் ஒவ்வொரு கணமும் தன்னை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க விரும்புகின்ற…

Back to top