Brinthan Online

மீக்காயீல் உயிர்ச்சொல்

பின்னிரவுகளின் மீது ஊற்றப்பட்ட மை

உண்மையின் 
இரைச்சல் மீது வாளிப்பாய் ஒழுகித்தூர்ந்த 
பின்னிரவுகளின் சாய்வுகளின் மேல் 
உப்பாய்க் கனக்கிறது 
அழியாச்சுடர்.

நிச்சயமான இரவொன்றில் 
பருவங்களால் மூத்த கிளியை 
துரத்திய பின்னரும் 
வளரும் நகமாய் 
உடலெங்கும் ஊர்கிறது.

நிராசைப்போர் பற்றி 
எரிகிறது நகரம்,

ஒவ்வொருமுறையும் 
தன் நிறத்தை மாற்றும் 
ஒக்டோபஸின் மையாய் 
காலம் நிலமெங்கும் ஊர்ந்து 
இரவில் இருட்டுக்குள் சுருளும் வரை 
காத்திருந்த உப்புக்கோது 
மழையில் நீர்ந்து போக
இன்னொருமுறை 
அக்கிளி மையிட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.

128 Views

Facebook Comments

Brinthan

பிறப்பின் அடையாளமாய் பருவங்கள் இணைந்தன. வெயிலும் மழையும் பனியும் அக்கோலைச்சுற்றிச் சுழன்றன. ஒவ்வொரு பருவத்தின் நிறமும் மற்றையதோடு கலந்து வெண்ணிறமாய் மாறின. தேவதைகள் என் தலையின் மேல் சுழன்று பச்சிலைகளைக் கோர்த்தனர். மெலிதான மாதுளையின் மணம் காற்றில் கலந்தது. கோலின் மீது செதில்களாக இறக்கைகள் முளைக்கத்தொடங்கின. தேவதையர் தாம் கோர்த்த பச்சிலைகளை என்னுடலாக்கினர். தூரத்திலிருந்து புல்லாங்குழலின் இசை புகைச் சுருள்களாக மிதக்கதொடங்கியது. தேவதையர் என்னை “மீக்காயீல்” என்றழைத்தனர். நான் அழிந்து மீக்காயீல் ஆனேன். “மீக்காயீல்” எனப்படும் நான் பிறந்தேன்.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top